Alex Beks, toezichthouder en terreinknecht

‘Ik ben als schoonmaker begonnen hier op school en toen kwam er een vacature voor toezichthouder. Dat leek me wel iets voor mij. Dus ik solliciteerde en binnen een paar dagen kon ik al m’n handtekening zetten. Ik doe van alles. Prullenbakken legen, schoffelen, fietsen aan de ketting leggen als ze verkeerd staan. Want als je fiets buiten de stalling staat, ben je de pineut. Dan moet je tot kwart over vier wachten tot ik ‘m loshaal. Ik rijd ook op m’n tractorke rond en onderhoud de sportvelden. En ik kan de hele dag gaan en staan waar ik wil. Ik ben de koning te rijk hier op school. Ook al sta ik soms met m’n hand in de wc-pot als die verstopt is. 

Met alle leerlingen heb ik wel iets. Eigenlijk heb ik geen voorkeuren. Af en toe maak ik een dolletje met die kinderen, en de kans is groot dat ze jou dan ook een keer voor de gek houden. Dat hoort erbij. En als ik zie dat een leerling chagrijnig is of kortaf, dan maak ik een praatje. Je ziet wel of iemand niet lekker in z’n vel zit. Zelf ben ik nooit chagrijnig. Ik groet de hele dag iedereen en ik blijf altijd rustig. Gewoon de vriendelijke aanpak. Dat heb ik nog meer sinds ik vader ben; ik ben wel softer dan toen ik elf jaar geleden hier begon. 

Het is een mooi groepje collega’s hier. Echt een gezellig team. Ik voel me ook altijd gesteund: als er iets is, dan kan ik zo bij iedereen binnenlopen. Laatst zei een conciërge dat-ie me had gemist toen ik er een dagje niet was.  

Toen het zoveel gesneeuwd had, was het schoolplein op een gegeven moment sneeuwvrij en ben ik aan de parkeerplaats in de wijk begonnen. Er kwam een vrouw naar me toe om te bedanken. Ze gaf me een pot pindakaas voor de vogeltjes. Echt mooi.’